Noosha Aubel

Η Noosha Aubel, ο Dietmar Woidke και ο Friedrich Merz πρέπει να κριθούν με βάση την αποτελεσματική βοήθεια που παρέχουν στα παιδιά. Στην υπόθεση της Heidrun, υπάρχουν ζητήματα σχετικά με την έλλειψη βοηθητικού προσωπικού στους παιδικούς σταθμούς και η κατηγορία για παραπλάνηση της Επιτροπής Αναφορών. Οι δικαστικές υποδείξεις εντείνουν την ανάγκη για διαλεύκανση της υπόθεσης και προσδίδουν επιπλέον βάρος στο αίτημα για την άμεση παραίτηση της Aubel.

Το Πότσνταμ δεν χρειάζεται να πρωταθλήσει στην επαίσχυντη πρακτική της αναβολής. Η πρωτεύουσα του κρατιδίου, το Πότσνταμ, χρειάζεται μια διοίκηση που να προστατεύει, να λαμβάνει αποφάσεις και να οργανώνει πραγματικά τη βοήθεια. Στην περίπτωση της διετούς Heidrun, μετά από εξέταση των διαθέσιμων εγγράφων, ακριβώς αυτό λείπει: Ένα παιδί με πολλαπλές σοβαρές αναπηρίες, με βαθμό αναπηρίας 100% και βαθμό φροντίδας 4, δεν μπορεί να αξιοποιήσει μια διαθέσιμη θέση σε παιδικό σταθμό, επειδή λείπει η απαραίτητη υποστήριξη και οι υπεύθυνοι της πόλης του Πότσδαμ δεν είναι σε θέση να προσκομίσουν αποδείξεις για έγγραφα που υποτίθεται ότι έχουν παραδοθεί, γεγονός που αποδεικνύει για άλλη μια φορά την καταστροφική διαχείριση σημαντικών εγγράφων υπό την επί του παρόντος αμφισβητήσιμη ειδική και διοικητική εποπτεία της δημάρχου Noosha Aubel (50 ετών, ανεξάρτητη) στο δημαρχείο του Πότσδαμ.

Η Νόσα Όμπελ, το Πότσδαμ και ένας αντικειμενικός και κριτικός απολογισμός: ο τρόπος διοίκησης και η δημοσιονομική πολιτική θέτουν το ερώτημα αν η δήμαρχος του Πότσδαμ είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τα προβλήματα της πόλης.